تاریکی درخشان

شکافت تاریکی، بدون زمان، بدون مکان...

تاریکی درخشان

شکافت تاریکی، بدون زمان، بدون مکان...

طبقه بندی موضوعی
آخرین مطالب
پروژه اویلر

او


تا حالا عشق رو تونستی توی چند لحظه تجربه کنی؟

من توی اتوبوس تجربه ش کردم.

طبق معمول همیشه، کوله رو دوشم و هدفون توی گوش و عرفان از لحظه هاش تعریف میکنه برام و منم قلم به دست، سناریو مو مینویسم.

یه لحظه سرمو آوردم بالا تا بتونم راحت تر فکر کنم. علیرضا نادری جلوم ایستاده بود. با پیچ تند اتوبوس، علیرضا تقریبا پرت شد یه طرف (میگذریم از هزاران درود و صلوات و تهنیتی که به روان پاک اجداد راننده فرستاد). با پرت شدن علیرضا، دید من باز شد و حالا میتونستم قسمت خانم ها رو ببینم. طبق معمول یه سری دختر دبیرستانی بودن (که البته هیچوقت نفهمیدم دبیرستانشون کجاس!)

اما...

یکی شون. فقط یکی ازون 7 8 تا دختر، تکیه داده بود به پنجره اتوبوس و با موبایلش ور میرفت. موهای قهوه ای سوخته ش، ریخته بود رو صورتش. صورتش نه خیلی کشیده بود، نه خیلی گرد. گوشواره های کوچیکی که انداخته بود و آستینای مانتوش که یکم بالاتر از مچش بود.

با هر بار تکون خوردن اتوبوس، دسته های موی تیره ش که روی صورتش ریخته بودن، تاب می خوردن و کنار می رفتن.

بعد از دیدنش، تا وقتی از اتوبوس پیاده شدم، شاید حدود نیم ساعت، چشم ازش بر نداشتم...

نمیتونستم...!

دیگه حتا نمیفهمیدم عرفان داره چی میگه. یه کلمه هم نتونستم چیزی بنویسم. فقط خیره شده بودم بهش و تک تک حرکاتشو که توی تنهایی خودش انجام می داد می دیدم...

حس می کردم کاری مهم تر ازین تو عمرم نداشتم. نمیخواستم حتا یه لحظه دیدنشو از دست بدم. فقط میخواستم ببینمش... همین

ایستگاه نزدیک پارک که رسید، علیرضا به زور منو کشوند سمت در. هیچی نمیفهمیدم. فقط وقتی مجبور شدم نگاهمو ازش بردارم، حس کردم پوچ شدم. دیگه چیزی نبودم... شاید بزرگ ترین Loss زندگیم بود...

اون روز، هیچی از درسا نفهمیدم. تمام روز صورتش جلوی چشمام بود، و موهای قهوه ایش که روی صورتش تاب می خوردن...

اما... جالبه!

بعد از اون روز، دیگه هیچوقت ندیدمش... حتا دوستاشو بار ها دیدم اما خودش... نه...

ولی با اینکه دیگه هیچوقت ندیدمش، اما هنوزم، بعضی وقتا تصویر یه دخترک با موهای قهوه ای سوخته، که موهاشو ریخته رو صورتش، و مانتو تمیز و مرتب و گوشواره های ظریف نقره ای، که با لبخند عجیبش با گوشیش بازی ور میره، تمام افکارمو پر میکنه!

-----------------------------

- چرا چرت میگی پسرم؟تو مگه اصلا میفهمی عشق چیه؟

- استاد خب عشق---

- کسی به معشوق عشق نمیورزه! چون پدیده نامتناهی نمیتونه علت متناهی داشته باشه. تو وقتی عاشق میشی، عاشق معشوق نمیشی! عاشق عشق میشی. برای همینه که همه چیزو فراموش میکنی. مثلا تا امروز صبح، دغدغه ت اینه که وای تمرین حسابان ننوشتم، الان آقای رزمی دهنمو صاف میکنه و فلان و بهمان. ولی تو خیابون یکی رو میبینی و عاشقش میشی. دیگه تنها چیزی که هیچ اهمیتی برات نداره اون تمرین حسابان و آقای رزمیه... و این ینی آزادی!

(از سری بحث های فلسفی آقای رزمی، دبیر محترم حسابان من)

  • ویسپار آریانا

نظرات  (۶)

دروغ نگو! من به راننده و اجداد محترمش هیچی نگفتم!

--------------

لازم نیس به زبون بیاری! من از دلت خبر دارم هانی!
عقاید فلسفی بی نظیر بهداد را،نظیر تاریخ ایران یافت می نشود.شاید حافظ کمی به عرفان استاد بزرگوار عرصه سلوک نزدیک گردد.
"عشق در چند لحظه" لفظ جدیدی بود که در تاریخ عرفان و عشق و عاشقی وجود نداشت و این به دست "سناریو" نویس بهداد ابداع گشت.احسنت بر شما. بر همین اساس، واحد جدیدی از عشاق نیز بنیان گذاری می شوند به نام عشاق گذری!

پ.ن: و چه آستین ها که بالاست برایت! برسد روزی که در دفتر کار خویش سرگرمی و یار مو قهوه ای سوخته به ناگاه از در وارد شده، بساط شام یک روز ما فراهم شود.

---------------------

ای دوست!
به طنز و سخره سخن راندی... اما قسم هفت آسمان که حقیقتی در آن بود، برای آنان که تفکر میکنند.

واقعا مفهوم عشق گذری رو ایمان دارم بهش!
و پـسرهایی که به هم دیگر می گویند «هانی» ...

: ))

پ.ن ) اوهو ! رزمی : ))

----

کلاس دارین شما ام باهاش مگه؟
از یـ ِـه سـ ِـری ـا بـ َـرای ـ ِـه گـ ِـرفتـ َـن ـ ِـه جـ َـواب ـ ِـه کـ ـوتاه تـ َـر وَ دَر نتیـ ـجـ ِـه اتـــ ـلاف ـ ِـه وَقت ـ ِـه کـ َـمتر ، بـ ِـهتـ َـره بـ ِـه جـ ـا اینـکـ ِـه بـ ِـپـ ُـرسیـ ـم : «عزیزم تاحالا چن بارشو عاشق شدی ؟ :( » ؛ بگیـ ـم : « عزیزم تا حالا چن بارشو عاشق نشدی ؟ :( » !!
والا منم به عنوان یه دختر همچین چیزی رو تجربه کردم با تفاوت این که هر روز اون عشق لحظه ای رو میدیدم و زل میزدم بهش تو مترو....و این برای یه دختر خیلی ضایع هستش....تا این که من هر بار میدویدم به سمت واگنی که اون همیشه میشد،دوستام منو میکشیدن یه طرف دیگه و دیگه ندیدمش.....شاید یه ادم خیلی نرمال بود اما واقعا نمیتونستم نگاهمو ازش بردارم!
آی رزمی وای که چه قدر دلم برات تنگ شده ...
الان ازت صدها کیلومتر فاصله دارم اما هنوزم وقتی به کلاس های حسابان سوم دبیرستان فک می کنم پشمام شروع می کنه به ریختن ...
آی رزمی ... دلم برات تنگه ...
:(((
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی